Het vertrouwen dat we in diploma's stellen, is grotendeels gebaseerd op verificatie door gezaghebbende bronnen; we kunnen niet uitsluitend vertrouwen op de beweringen van een persoon zelf. Daarom worden onderwijsinstellingen als gezaghebbend beschouwd wanneer ze diploma's en getuigschriften afgeven. Instellingen moeten verifiëren dat de persoon cursussen of examens heeft gevolgd, en de instelling zelf moet aantoonbaar geaccrediteerd zijn.

‍

De huidige vertrouwenskaders (trust frameworks) die dit systeem ondersteunen, zijn grotendeels hiërarchisch. Nieuwe standaarden, zoals OpenID Federation, maken niet-hiërarchisch vertrouwen mogelijk, vormen een aanvulling op bestaande identiteitsfederaties en maken meer onafhankelijke samenwerkingen mogelijk.

‍

Dit neemt echter niet weg dat vertrouwen nog steeds nodig is. Er zijn nog steeds autoriteiten nodig voor de accreditatie van instellingen en diploma's. Bovendien zijn er, wanneer processen een hoog niveau van vertrouwen vereisen, aanvullende technische controles en organisatorische regels en voorschriften nodig.