De huidige opslagoplossingen (zoals harde schijven en tapes) zijn in de loop der jaren aanzienlijk uitgebreid, maar dit soort opslagmedia bereikt nu de fysieke grenzen van de gegevensopslagdichtheid. Een nieuw en veelbelovend alternatief is het gebruik van DNA voor het opslaan van binaire gegevens in gesynthetiseerde DNA-strengen.

‍

Deze opslagoplossing – die jaren van R&D vergt voordat deze operationeel is – kan een transformerende impact hebben op dataopslaginfrastructuren en biedt potentiële voordelen op het gebied van datadichtheid, versleutelde opslag, data-integriteit, langdurige gegevensbewaring en duurzame inzetbaarheid. In de tussentijd richt R&D zich bijvoorbeeld op haalbare toegangssnelheden voor DNA-dataopslag, zodat de industrie geschikte standaarden voor DNA-opslag kan ontwikkelen relevant om de toekomstige toepassing te faciliteren.